Aandacht geeft houvast

Luisteren tussen de regels door
Als Claire haar laptop openklapt en haar notitieboekje erbij pakt, weet ze nooit precies wat haar te wachten staat. Soms komt een verhaal meteen, soms met horten en stoten. “Ik probeer vooral rustig te blijven en ruimte te geven. Mensen vertellen vaak veel tegelijk. Dan is het fijn als ik meeschrijf, zodat ze zichzelf niet hoeven herhalen. Je wilt dat iemand zich gehoord voelt.”

Claire studeerde rechten en volgde daarna een master Forensica, Criminologie en Recht. Tijdens haar studie merkte ze dat het vaak vooral ging over verdachten en het strafproces. “Slachtoffers kwamen minder in beeld. Daarom wilde ik vrijwilligerswerk doen dat juist draait om hún rechten en verhaal.” Dat doet Claire vier uur per week, naast haar fulltimebaan bij een bank. “Wat voor mij een paar uurtjes zijn, maakt voor een ander het verschil.”

Een eerste gesprek dat rust brengt
In haar gesprekken combineert Claire praktische steun met aandacht voor emoties. “Mensen hebben vaak veel vragen: wat gebeurt er na de aangifte, wie kan helpen, wat zijn de mogelijkheden? Dan kan ik uitleg geven en doorverwijzen.” Maar soms is een luisterend oor het belangrijkste. “Alle emoties mogen er zijn. Sommige mensen voelen schaamte. Als ik die kan wegnemen, voelt dat heel waardevol.”

Een gesprek dat haar raakte, was met een man die slachtoffer werd van een mishandeling door zijn oud-werkgever en daarnaast herstellende was van een hartaanval. Toch bleef hij opvallend positief. “Hij vertelde hoe hij naar de mooie dingen bleef kijken, zoals de geboorte van zijn kleinkind.” Voor Claire was dat een moment dat bleef hangen. “Ik vond het bijzonder om te horen dat iemand, ondanks alles, nog steeds lichtpuntjes ziet. Het liet mij zien hoeveel kracht er zit in blijven kijken naar wat wél doorgaat.”