Ik kijk wat de ander nodig heeft

Van overleven naar leven
Na achttien jaar vrijwilligerswerk bij Slachtofferhulp Nederland krijgt Denise Jonker vaak dezelfde vraag: 'Doe je dit nou nog steeds?' Dan verschijnt er een grote lach op haar gezicht en antwoordt ze: “Zolang ik het kan, blijf ik doorgaan.” Waarom? Omdat ze keer op keer ziet wat een beetje aandacht kan betekenen. “Mensen komen bij me binnen in de overlevingsstand. Als ik ze beetje bij beetje weer zie groeien, van overleven naar leven, dan is dat zó mooi.”

Perspectief bieden

“Ik doe niet wat ík denk dat het beste is, maar kijk naar wat de ander nodig heeft. Slachtoffers maken vaak iets mee dat maar door hun hoofd blijft zingen. Alles loopt door elkaar. Door er samen over te praten, krijgt het weer richting. Dan bekijken we stap voor stap: wat is nú het belangrijkste? En hoe krijg je de regie over je leven weer terug?”

Een verhaal dat blijft raken

Denise maakte de meest uiteenlopende situaties mee. Van de MH17-ramp tot de gijzeling in de Apple Store in Amsterdam. Ook daar was Slachtofferhulp Nederland aanwezig om mensen op te vangen, vragen te beantwoorden en een luisterend oor te bieden. Van alle casussen die Denise behandelde, is er één die haar nog altijd raakt. “Ik begeleidde een vrouw die slachtoffer was geworden van een zedenmisdrijf. Na een lange periode van onzekerheid kreeg zij een schadevergoeding toegewezen. Een deel van het geld gebruikte de vrouw om een kunstproject over haar ervaring te maken. Ik bezocht haar expositie en dat was ontzettend indrukwekkend. Dan zie je wat iemand kan doen als er weer ruimte ontstaat om vooruit te kijken.”

Samen sta je sterker

Ook haar collega's betekenen veel voor haar. “Ik heb er in al die jaren meerdere zien komen en gaan. Maar één ding is nooit veranderd: de warme sfeer. We steunen elkaar, denken met elkaar mee en leren van elkaar. Het is het hele totaalplaatje dat dit vrijwilligerswerk zo bijzonder maakt.”